Pierwszy Panteon, czyli wersja Agryppy zbudowana w 27 r. n.e., był poświęcony wszystkim rzymskim bogom. Świątynia miała pogański charakter i służyła również do deifikacji władcy Rzymu. Po tym jak kolejne pożary zniszczyły ten budynek, cesarz Hadrian odbudował go w latach 118-125 n.e. Panteon Hadriana jest tym, co widzimy dzisiaj, wraz z korynckimi kolumnami, rotundą i kopułą.
W 607 r. n.e. Panteon ostatecznie stał się kościołem, w którym nadal można oddawać cześć. Papież Bonifacy IV konsekrował Panteon jako kościół Najświętszej Marii Panny i Męczenników. Rzekome złe duchy zamieszkujące Panteon rzekomo uciekły przez okulus po zmianie porządku religijnego.
Stąd, od świątyni, przez dwór królewski, a teraz kościół, rzymski Panteon przyjął różne tożsamości i ewoluował przez dwa tysiąclecia.
